Over mij

Mijn verhaal

Mijn naam is Melissa Peperkamp, geboren op 22 april 2004. Ondanks mijn jonge leeftijd heb ik al talloze uren op het snowboard gestaan – en dat is geen toeval.

Mijn liefde voor sneeuw begon tijdens mijn eerste wintersportvakantie met mijn ouders. Op driejarige leeftijd stond ik voor het eerst op ski’s, maar op mijn zesde maakte ik de overstap naar het snowboard – en toen ging het snel. Al binnen de kortste keren reed ik moeiteloos bochten naar beneden. Terug in Nederland begon ik met technieklessen en niet veel later landde ik mijn eerste freestyle tricks. Hoe spectaculairder, hoe beter – ik was meteen verkocht.

Twee jaar later gingen we opnieuw op skivakantie, dit keer in Oostenrijk. Toevallig trainde daar ook het Dutch SBX Team. Ze zagen me rijden, nodigden me uit voor een trainingsdag, en na afloop volgde het mooiste nieuws: ik mocht me officieel bij het team aansluiten.

In het seizoen 2013-2014 deed ik voor het eerst mee aan de Nederlandse Kampioenschappen in Laax, Zwitserland. Tot mijn grote verrassing én vreugde pakte ik daar direct de titel Nederlands Kampioen in de Snowboardcross. Wat ooit een droom leek, werd plots werkelijkheid.

De jaren erna bleven de successen zich opstapelen. Van 2013 tot 2022 werd ik elk jaar Nederlands Kampioen in Slope Style en Big Air, en ook internationaal wist ik verschillende titels te behalen. Om in korte tijd zoveel mogelijk sneeuwuren te maken, reisden mijn ouders en ik jarenlang vrijwel elk weekend van donderdag tot en met maandag naar de bergen. Die toewijding betaalde zich uit: uiteindelijk mocht ik Nederland vertegenwoordigen op de Olympische Spelen van 2022.

Wat een ongelooflijke ervaring was dat! Een paar jaar eerder werd ik opgenomen in TeamNL, waar we lange termijn plannen maakten. Maar alles versnelde sneller dan verwacht. Doordat ik me razendsnel ontwikkelde, kreeg ik al vroeg de kans om deel te nemen aan de Europa Cup. Ik startte in een paar wedstrijden – en het ging verrassend goed. Misschien komt dat wel doordat ik echt een wedstrijdbeest ben: ik wil gewoon altijd winnen.

Mijn trainer zegt vaak: “Jij bent al zo ver gekomen op jonge leeftijd omdat je altijd wilt winnen en nergens voor terugdeinst.” En misschien heeft hij gelijk. Doordat ik het in de Europa Cups zo goed deed, verzamelde ik genoeg punten om mee te mogen doen aan een World Cup. Toen de eerste mogelijkheid zich aandiende, mocht ik meteen starten – op zestienjarige leeftijd. Dat vond ik echt geweldig.

Tijdens mijn eerste World Cup heb ik ontzettend veel geleerd. De wedstrijd zelf verliep niet vlekkeloos – ik ging twee keer onderuit, en tja, je moet natuurlijk op je voeten landen. Maar het was een topmoment in mijn carrière.

Als je je bedenkt dat ik binnen anderhalf jaar van kleine wedstrijden naar World Cup-niveau ging, dan snap je dat het een echte rollercoaster was. Maar ik ben blij dat ik het op me af heb laten komen en ben blijven genieten van het snowboarden.

En toen kwam het grote nieuws: na mijn eerste twee World Cups had ik me al geplaatst voor de Olympische Spelen. Opeens mocht ik naar de Spelen – iets waar ik jarenlang van had gedroomd.

Hoe bijzonder is het dat ik op mijn zeventiende al mee mocht doen aan de Olympische Spelen? Drie jaar daarvoor hadden we dat écht nog niet zien aankomen. Maar het gebeurde – en vanaf dat moment begon de voorbereiding. Fysiek was het zwaar, mentaal misschien nog wel zwaarder. Je vertegenwoordigt je land, en je wilt niets liever dan het allerbeste laten zien.

Ik had geen idee waar ik zou eindigen, maar ik heb in die weken in China zó veel geleerd. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik deze ervaring heb mogen meemaken en daar heb mogen staan. En ik ben ook trots op wat ik heb neergezet. In de slopestyle werd ik 13e – mijn sterkste onderdeel – en een week later stond ik op de big air, wat eigenlijk niet mijn favoriet is.

En toch… ik haalde daar de finale! En ik werd gewoon zesde. Hoe gaaf is dat? Mijn eerste Spelen afsluiten met een zesde plek – ik kan het soms nog steeds niet geloven.

Ik wil iedereen bedanken voor de enorme support en alle lieve berichten die ik heb ontvangen. Op dit moment geniet ik nog van de laatste weken in de sneeuw, en dan zit het seizoen er alweer op. Tijd om het zomerprogramma in te gaan en me volledig klaar te stomen voor wat komen gaat. Ik heb er nu al zin in!